MeawDam

จงอย่าเชื่อใครง่ายๆ เพียงแค่ดูที่ภายนอก โดยเฉพาะ แมลงสาบแสนขยะแขยง บรื๋อ…อ….อ เนื่องจากวันนี้ ซักผ้า หลังจากซักเสร็จจะเอาไปตาก ก็เดินไปที่ห้องแม่เพื่อเอาไม้แขวนเสื้อ แล้วก็ต้องตกตลึง กับเงาดำๆ ที่อยู่ใต้ราวตากผ้าในห้อง ไอ้เราสายตาก็ไม่ค่อยจะสมประกอบ เลยเข้าไปจ้องใกล้ๆ —-อ้ายหยา ซี้เลี้ยวอ่า แมงฉาบอ่า หงายท้องตายอ่า แต่เดี๋ยวก่อน ที่หงายท้องนั่นหนะ นึกว่าตายแล้ว แต่เผอิญไปเห็นหนวดมันขยับได้ เราก็เอะใจ นี่มันกำลังแหกเนตรเราใช่มั้ย หลองลวงคนอย่างเรา มีเหรอแกจะรอด ฮ่าๆๆๆๆๆ เราจึงรีบไปหยิบยาฉีดแมลงสาบในบัดดล ในขั้นแรกนั้น รองฉีด 1 ฟื้ด —–ฟืึ๊ด อ้าว ดิ้นเฉยเลย บังอาจๆ เราจึงฉีดฟื้ดดดดดดดดดดดดดด ยาวเลย อัดมันไปเต็มที่ มันยังอุตสาห์พลิกตัวกลับเพื่อจะวิ่งหนี นาทีชีวิตอันตื่นเต้น แต่เราก็ไม่ย่อท้อ ฉีดไปอีก ฟื้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ยาวๆ มันกลับมาหงายท้องอีกครั้ง แล้วเราก็กระหน่ำฉีด จะขามันดิ้นๆ แหง็กๆ แต่เราก็ยังไม่ไว้ใจมัน จึงรีบโทรบอกแม่ทันที แม่ก็บอกแต่ว่า แมลงสาบตัวนิดเดียวกลัวอะไร หาถังมาครอบไว้ละกัน เราว่าถังใหญ่ไป เลยไปขุ้ยถ้วยโยเกิร์ตในถังขยะ กลับมาจะครอบ มันกลับ…………………..ซี้ม่องเท่งเรียบร้อย เลยเอาถ้วยเขี่ยๆ ดู เออ ไม่ดิ้นแหะ ตายสนิทเลย รอแม่กลับมาจัดการ ฮ่าๆๆๆ คราวนี้ถือว่าใจกล้าสุดๆ แล้ว ปกติ ไม่เค๊ยไม่เคย จัดการมัน เจอตัวมันคือวิ่งหนีอย่างเดียว แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน แมวจึงจำเป็นใจกล้า หน้าด้าน จัดการมัน

จนบัดนี้แม่ยังไม่ได้ไปเปิดดูเลย สงสัยแม่ลืม แต่ไม่เป็นไร ไม่ใช่ห้องนอนเรา เอิ้กๆๆๆๆ