ทำความดีก็แฮบปี้

เมื่อวันก่อน หลังจากที่กลับจากเรียน ก็แวะหาอุซางิ แล้วกลับบ้าน ระหว่างที่กำลังเดินขึ้นตึก ก็เจอะน้องแมว ตัวผู้ สีทอง-ขาว วิ่งหลบหมาขึ้นต้นไม้ (หมามันยังไม่ทันเห็นแมวหรอก แต่แมวมันป้องกันตัวเอง) เราก็เลยยืนรอดูว่ามันจะลงมามั้ย รอไป 5 นาที ดูท่า มันไม่ลง เพราะมันลงไม่ได้ ไอ้เราก็ถือของพลุงพลัง จะไปอุ้มมันลงมาก็ เอื้อมไม่ถึง เราเลย ไปยืนข้างต้นไม้ ร้องเมี้ยวๆ เชียร์มันให้ลงมาเอง มันจดๆ จ้องๆ อยู่ 15 นาที มันไม่กล้าลงเอง ถ้ามันกระโดดลงมา เราก็รับมันได้ แต่มันคงกลัวจริงๆ แหละ มันทำท่าจะร้องไห้ให้ได้ แล้วก็ร้องเมี้ยวๆ ตอบเรา มันคงจะพูดว่า “ช่วยเราลงไปทีสิ” แต่ตอนนั้นฝนตก พื้นแฉะ วางของของเปื้อนหมด เราเลยได้แต่ร้องเมี้ยวๆ ผ่านไปอีก เกือบ 10 นาที มันก็ลงมาเองจนได้ เรานี่โล๊งโล่ง มันลงมาได้ ก็มาถูๆ ไถๆ ขาเรา คงจะขอบคุณเรา เลยนั่งกินไส้กรอกทอดด้วยกันกับมัน พอกินเสร็จ ว้าย เกือบ 5 โมงแล้ว ข้าวยังไม่ได้หุงเลย เลยต้องบ๊ายบายน้องแมวเพื่อขึ้นมาบนห้อง มันก็จะตามเราขึ้นมาให้ได้ แต่เราต้องหลบมัน เพราะแม่เราไม่ชอบแมว ถ้าแม่ไม่ว่าไร เราก็จะเลี้ยงมันแล้ว โอกาสทองมาถึงแล้วเชียว แต่คว้าไว้ไม่ได้ เชอะ แต่ยังไงก็ทำดีเข้าไว้ แล้วสักวันเราก็จะได้ดี แล้วก็แฮบปี้

และเมื่อวานนี้ น้องอุซางิ ก็มาดูคอมให้เราแล้ว หลังจากที่เครื่องมันมองไม่เห็นฮาร์ดดิสอีกตัว ก็นั่งกลุ้มใจอยู่ 2 วัน ที่เครื่องมันมองไม่เห็น เพราะไฟมันไม่เข้าฮาร์ดดิส โหย เล่นซะตกใจหมด ไม่งั้นต้องมานั่งหาเพลงโหลดใหม่ อุซางิเลยจัดการสลับสายไฟให้ แระก็ทำฟามสะอาด ซีพียูให้ด้วย ขอบพระคุณอุซางิ เราเลยทำแกงเขียวหวานผัดสปาเก็ตตี้ให้อุซางิกินตอบแทน หล่อนบอกว่าอร่อยมาก “มาว” (มาว = แมว) แล้วว่างๆ จะทำให้กินอีกนะเธอๆ

แมว

ป.ล. ชื่อมาว อนุญาตให้อุซางิเรียกได้คนเดียว คนอื่นบังอาจเรียก ตาย!!!!!!!